مورد قبول است . در اين جا همه احكام اسلامى بر او جارى هست ، ارث مىبرد و در همه احكام اسلامى مانند ساير مسلمانان با او رفتار مىكنند و در نفع و ضرر جامعه اسلامى سهيم مىباشد ، اين است تعريف اسلام و مسلم . فرق بين مسلمان و مؤمن اين است كه مسلمان مىتواند مؤمن باشد در صورتى كه در باطن هم مانند ظاهر معتقد باشد ، هر گاه فقط در ظاهر انجام داد مسلمان خواهد بود ، ولى هر گاه در ظاهر و باطن يك عقيده داشت و خضوع و تقرب داشت مؤمن مىباشد ، گاهى بنده‌اى مسلمان است و مؤمن نيست ولى مؤمن نخواهد بود مگر اينكه مسلمان باشد . با پنج چيز بنده‌اى از ايمان خارج مىگردد كه همه آنها معروف و به هم شباهت دارند ، و آنها عبارتند از : كفر ، شرك ، گمراهى ، فسق ، و گناهان كبيره ، معنى كفر هر گناهى است كه خداوند را به آن معصيت كنند و يا حكمى از احكام را منكر گردند و يا سبك بشمارند و با بىاعتنائى از كنار آن بگذرند چه بزرگ باشد و يا كوچك . بجاى آورنده آن كافر است و عملش كفر مىباشد از هر ملت و فرقه‌اى كه مىخواهند باشند و هر كس عملى با اين صفات انجام داد او را كافر مىگويند . معنى شرك آن است كه هر معصيتى را انجام مىدهد و با خدا نافرمانى مىنمايد يا اعتقاد به شرك باشد و از روى قصد انجام دهد ، اين چنين آدمى مشرك است ، معصيت مىخواهد كبيره باشد و يا صغيره فاعل آن مشرك خواهد بود . معنى ضلال جهل به واجبات مىباشد و آن عبارت است از اينكه نخست گناهان كبيره را ترك مىكند تا مستحق ايمان گردد پس از اينكه احكام حرام و حلال براى او بيان شده باشد و او را به شريعت آشنا كرده باشند . در اين جا كسى كه دست از منهيات بر مىدارد و مرتكب گناه مىشود معنيش انكار آن حكم نيست ولى به جهت سستى و غفلت مرتكب كارهاى زشت